هر کسیپنج روز نوبت اوست

دل سراپردهٔ محبتِ اوستدیده آیینه دارِ طلعت اوستمن که سر درنیاورم به دو کونگردنم زیرِ بارِ منتِ اوستتو و طوبی و ما و قامتِ یارفکرِ هر کس به قدرِ همتِ اوستگر من آلوده دامنم چه عجبهمه عالم گواهِ عصمتِ اوستمن که باشم در آن حرم که صباپرده دارِ حریمِ حُرمتِ اوستبی خیالش مباد منظرِ چشمزان که این گوشه جایِ خلوتِ اوستهر گلِ نو که شد چمن آرایز اثر رنگ و بویِ صحبتِ اوستدورِ مجنون گذشت و نوبتِ ماستهر کسی پنج روز، نوبتِ اوستمُلکَتِ عاشقی و گنجِ طربهر چه دارم ز یُمنِ همتِ اوستمن و دل گر فدا شدیم چه باک؟غرض اندر میان سلامتِ اوستفقرِ ظاهر مبین که حافظ راسینه گنجینهٔ محبتِ اوست + نوشته شده در  سه شنبه سوم مرداد ۱۴۰۲ساعت 0:4&nbsp توسط   |